ÖLÜRÜM YOLUNA

Hayırsız bir acıya gidecek son nefesim

aklımı bir tutsak almışki sorma
bu gece geçtim kendimi
yüreğim yangın yeri benim
harabe
kalbime bir hançer gibi indi yokluğun
sahi kaç zaman oldu elin elime değmeyeli
kalbimin yasal yarısını sana adıyorum bak
diğeriyse zincirlenmiş
yalanlarla kaldım
ben içimdeki aşkına bir sahip aradım
bir kiracıydı bulduğum
yüzü aslına hasret olan
ama gel gelelim
bıçağın öteki yüzü her yerimi paramparça etti
hep bendim ziyan olan
kim verecek gecelerimi geriye
yalanmıydı o geceler
o sabah yanından kalkarken
kalkmamalıydım
o sabah oracıkta can teslim etmeliydi ruhum
hayırlı ölümler diyorlardı bana
bilirim
hayırsız bir acıya gidecek son nefesim
ağzımda adın
dudaklarımda tadın

seni bugünümde yarınımda

ayrılıgın silemedigi gözlerimde

yüregimde saklıyorum

sen giderken ben aglıyor

içden içe yalvarıyordum

bir sen göremedin duyamadın

yer gök inledi haykırışlarıma

sevdamızın önüne geçen gururumuz

yarınları göremeyen bir çift göz

sagırlaşmış kulagımız vardı

bugün ise

göz yaşlarıyla yogrulmuş sevdamız

zındanlara mahkum yüregimiz

giderken sanmıştın ki gidişin çözüm olacak

her yeni bir gün seni bana unutturacak

ayrılık yelinde sevdamız savrulacak

yanıldın

sensizlik her geçen gün

büyüdükce büyüdü

akreple yel kovanı

sensizligime seni sundu

günlerimde saatlerimde değil

saniyelerimde sen varsın

hani yıkılmacak bir dünyamız

ölümsüz bir sevdamız vardı

şimdi ise

koklayamadıgım gülüm

yaşayamadıgım ömrümsün

Yalnız Soğuk geçen gecelerin

sabahı olmayan

güneşi dogmayan yarınların

bırakdıgın yerde

hala seni beklemekde

masa üstünde bir resmin

hüzünlü gözlerle

kırılgan gülüşlerle

seni sevdigimi söylemekde

gelmeyecegini bile bile

sonsuza dek beklemekteyim

sitem etmiyor kadere boyun eğiyor

önüne geçemedigimiz gurura isyan ediyorum

tek dilegim beni unutma

birgün avare avare elleri cebinde

dolaşırken gecenin karanlıgında

beni anımsarsan

kaldır başını bak gök yüzüne

bir an bir saniye beni hatırla

her gece

yorgun bedenim titreyen adımlarımla

hayalimde sana yürürüm gökyüzünde

tutmaya bir adım kala yıkılır hayallerim

sabahı olmayan gecelere mahkum

yarınları olmayan günlerde

aşkınla sarhoş

yoklugunla divaneyim

vurgun yemiş yüregim

yoklugunun ateşiyle yanar

ayrılık yelinde savrulan

küllerin her bir parcası seni arar

yüregimde açtıgın yara dinmeden kanar

gidişin çözüm olacak

ölümsüz aşkımız son bulacak sanmışdınya

işte sonbulan hayatımız yarınlarımız

geride kalan

göz yaşlarıyla yogrulmuş yitik bir sevda

yanan yürekte bir kül yıgını

hüzünle bakan gözler

kırılgan gülüşler

yarınlara

sensizlige

yanan yüregime inat

seni sevmek te

gözlerimde yüregimde saklamakta

çözümlerin en acısını yaşamaktayım

sevda can

Gel desem sana ….
Hiçbir şey
sorma hiçbir şey
konuşma sadece gel…

Gelir misin??
Hadi desem yada..??

Hiçbir şey sormadan yine benimle yürür müsün sonu
belirsiz…??
Bakmasangörmesen duymasan beni
günlerce…Aylarca belki….
Yine beni sever misin?

Gözden ırak olan gönülden uzak olurmuş derler ya..

Yanımda olup uzak olanlardansa uzakta olup
içimde olmayı becerebilir misin??
Aylar sonra yıllar
belki..
”Seni sevdim..Senden gelen iyi-kötü her şeyi
sevdim.Ve hep seveceğim..”
Diyebilir misin..??

Yanında otururken bile zaman zaman beni deli gibi
özleyebilir misin??
Her ayrılışımızda sabaha bir daha
görememek korkusuyla delirir misin?
Her gelen telefonda ‘ben’
diye irkilir misin sebepsiz..?
Beni her dakikana taşıyıp
yaşamayı becerebilir misin??
Beni ben gibi
sevebilir misin??
Delirsem bir
gün..”Canıımmm…” diye yine sarılabilir misin?

Kapris yapmak istesem…Yapsam hatta şımarıp kalabalıklarda elimi tutabilir misin?
Hayat bir gün bana oynarsa maskeleri
yırtıp her yerimden yine beni
görebilir misin??
Ne şart ve konum olursa
olsun göz
bebeklerimin hep aynı bakacağını bilebilir misin?
Ya da ben hayatla oynamaya kalkarsam bir
gün nefesimden sıkılıp
Ölsem bir gün yaşadığın her
gün için benimle ‘bir
saniyesi için bile pişman değilim’ diyebilir misin?
Sevgilim ol diyorsun bana….

Sen bu sevgiyi kaldırabilir
misin?