ÖLÜRÜM YOLUNA

Seni öyle seviyorum ki;
Tarifi mümkün değil!
Seni öyle seviyorum ki;
Dilim tutuluyor anlatılır değil!

Lugat yetersiz kalıyor
Ah be canım! yetersiz
Denizler mürekkep olsa
Bütün ağaçlar kalem olsa
Yer gök boşluk kağıt olsa
İnan sevdiğim yetersiz

Seni öyle seviyorum ki;
Elim titriyor anlatılır değil!

Gözümün gördüğü her şey sen
Konuştuğum her kes sensin
Ayaklarım sana diye yürür
Kalp atışlarım seni zikr ediyor
Taş toprak dokunduğum sensin

Seni öyle seviyorum ki;
Bedenim titriyor anlatılır değil!

Çileye sen diye sarıldım
Derdi sensin diye kabullendim
Göz pınarlarım sana
Ömrümü sana biçtim

Seni öyle seviyorum ki;
Kalbim titriyor anlatılır değil!

Hayalleri senli diye sevdim
Bütün resimleri sen diye öptüm
Denizleri sevdim gözlerin mavi diye
Anla sevdiğim anla
Yazmaya gücüm yok
Her şeyi ama her şeyi
Sen diye sevdim
Suyu ekmeği havayı
Ya anla işte…

Seni öyle seviyorum ki;
Yüreğim titriyor anlatılır değil!

Dualar ediyorum dualar
Bir gün de olsa
Bir an bile yeter görsem
Kollar sonsuzluğa açılmış
Seni diliyor tir tir

Seni öyle seviyorum ki;
Ruhum titriyor anlatılır değil!…

Yüreğimden kopan ince sancısın

Yüreğimden kopan ince sancısın

“Gel Dersem Gel Git dersem GİTME!”

(… )3 tane nokta . . .
3 Nokta aslında anlatamadıklarım ifade edemediklerim ve söylemeye korktuklarımdır!
Hep güzel başlayan harf dizilerinin kötü bir son ile bitişini engellemektir 3 nokta.
Seninle yaşadığım rüya gibi güzel anları hep en güzel yerinde kesmektir 3 nokta.
Durup dururken gözümün önüne gelip bana sarılışını hatırlamak ve bu sarılışı asla ayrılıkla bitirmemek içindir noktalarım.

Asla sana tek nokta koyamadım çünkü biliyorum hissediyorum bu 3 nokta yerine çok güzel şeyler yazacağım günler gelecek.
Sarılışını çığlık atan gözlerinle bitireceğim günler seni senden isteyeceğim günler gelecek.
Şimdi git sevdiğim ben yokluğunu bu 3 nokta ile dolduracağım…
Git diyorum ya git ama gel!
Geçenlerde çok ufak bir yazı geçti televizyonun o koca boşluğundan…
Şairin bir tanesi demiş ki; “Gel Dersem Gel Git dersem GİTME!”
benim kızgınlığım git diyişimde o hesap…
Çok garibim biliyorum inan ben bile anlamıyorum bazen kendimi…

Yanımda olmadığında seni öyle çok özlüyorum öylesine üşüyor ki ruhum isyan edip o an yanına gelesim sana sımsıkı sarılıp ayrılık kelimesini o an yok edesim geliyor
içimde ki tüm hücreler Sen diye haykırırken yanıma geldiğinde sanki hiçbir şey olmamış ve seni hiç
özlememişçesine davranıyorum.
Oysa! O bakışın o gülüşün…

evet yine noktalarım imdadıma yetişti…
Anlatamam çünkü…
Ah! Bir bilsen ne kadar üzülüyorum bu duruma. Neden yoksun be meleğim?
Hadi gel artık inan kızmayacağım gözlerinin bulutlanmasına…
Hadi gel meleğim artık aynı anda başlamak istiyorum her söze…
Hadi meleğim çık artık yine bi köşeden yine göz göze gelelim…
Yüzümdeki bu yorgun tebessümleri canlandır artık…

Yüreğim yorgun inan seni özlemekten!
Noktalarla olacak iş değil bu yaşamalıyım!
Bu noktalar yerine Sen’i koymalıyım…