“Gel Dersem Gel Git dersem GİTME!”

(… )3 tane nokta . . .
3 Nokta aslında anlatamadıklarım ifade edemediklerim ve söylemeye korktuklarımdır!
Hep güzel başlayan harf dizilerinin kötü bir son ile bitişini engellemektir 3 nokta.
Seninle yaşadığım rüya gibi güzel anları hep en güzel yerinde kesmektir 3 nokta.
Durup dururken gözümün önüne gelip bana sarılışını hatırlamak ve bu sarılışı asla ayrılıkla bitirmemek içindir noktalarım.

Asla sana tek nokta koyamadım çünkü biliyorum hissediyorum bu 3 nokta yerine çok güzel şeyler yazacağım günler gelecek.
Sarılışını çığlık atan gözlerinle bitireceğim günler seni senden isteyeceğim günler gelecek.
Şimdi git sevdiğim ben yokluğunu bu 3 nokta ile dolduracağım…
Git diyorum ya git ama gel!
Geçenlerde çok ufak bir yazı geçti televizyonun o koca boşluğundan…
Şairin bir tanesi demiş ki; “Gel Dersem Gel Git dersem GİTME!”
benim kızgınlığım git diyişimde o hesap…
Çok garibim biliyorum inan ben bile anlamıyorum bazen kendimi…

Yanımda olmadığında seni öyle çok özlüyorum öylesine üşüyor ki ruhum isyan edip o an yanına gelesim sana sımsıkı sarılıp ayrılık kelimesini o an yok edesim geliyor
içimde ki tüm hücreler Sen diye haykırırken yanıma geldiğinde sanki hiçbir şey olmamış ve seni hiç
özlememişçesine davranıyorum.
Oysa! O bakışın o gülüşün…

evet yine noktalarım imdadıma yetişti…
Anlatamam çünkü…
Ah! Bir bilsen ne kadar üzülüyorum bu duruma. Neden yoksun be meleğim?
Hadi gel artık inan kızmayacağım gözlerinin bulutlanmasına…
Hadi gel meleğim artık aynı anda başlamak istiyorum her söze…
Hadi meleğim çık artık yine bi köşeden yine göz göze gelelim…
Yüzümdeki bu yorgun tebessümleri canlandır artık…

Yüreğim yorgun inan seni özlemekten!
Noktalarla olacak iş değil bu yaşamalıyım!
Bu noktalar yerine Sen’i koymalıyım…

Her gün bunlarla avutuyorum kendimi.
Bugünü erteliyorum ben hep yarınlara.
Ama olmuyor.
Silinmiyor kalpteki yara.
Bağlanmışken yürek geçmişe
Umut besleyemiyor gözler geleceğe.

İyi geceler hayat!
Bugün de seni yaşayamadım affet
Ama belki yarın
Yarın…

Ve Sen..Ellerimden tutsan..Yeniden sabret desen ve sabredecek kadar sadrıma huzur versen
Sen ve Ben

Sevgim tek gerçeğim!..

Sevgilim diyemedik doya doya birbirmize
seni özledim… Sadece birbirimizin canını acıtmakla yetindik
Ne beraber olabildik ne de ayrı kalabildik
Ben ağustostumsen inadına kasım
Ben yazdımsen inadına kış
Ben kuzeydimsen güney
Ben bay yanlıştım belki
Sende bayan doğru
Herkesçe bilinirdki benim hayatım sana uymuyordu
Birlikte son’lar tüketiyorduk sürekli
Gözyaşlarımız hiç durmuyordu
Farklı olsada hayatlarımız
Biliyorduk ki gözyaşlarımızın tadı hep aynı kalıyordu
Bi şarkıdan çaldım sanırım bu cümleyi
Ya da bir şiir
Çaldımçırptım,emeğe saygısızlık ettim
Ama çalarken biliyordum ki bizi en iyi anlatan kelime bu oluyordu
Başkasına ait olsada bu kelime en güzel beniim ağzımdan sna çıkıyordu
Her yaz geldiğinde koşuyordum ben sana üşüyerek
Koşuyordum bedenine ısınmak isteyerek
Kollarını açabildiğin kadar açıp sarılıyordun yüreğime
Isıtıyordun yüreğinle içindeki hayallerin ışıltısında
Bir gelecek bekliyordun bizden anlaşamasakta
Bir hayat kuruyordun gözlerimde yalnızca ikimize
“BiZ”e . . .
Her kış geldiğinde uzaklaşıyordum yine senden
Belki korkudan
Belki aşırı sevgiden
Ama gidiyordum sardığın kollarından
Bir gün yine geleceğimi biliyordun sen
Bir gün yine sana geleceğimi biliyordum ben
Can havliyle hemde
Nefes alamazken
Sana kanarken
Ama hiçbir şey olmadı düşündüğümüz gibi
Gittin !
Gitmeyi bilmeyen sen beni terkettin
İlk defa terkedildim..Sen tarafından
Kasımım ! Kışım ! Güneyim ! bay doğrum tarafından . . .
Yine sana gelmeyi beklerken pas tuttu yüreğim..
Üşüdüm . . .
Dindiremedm . . .
Sustum . . .
Aklımdan geçenleri dillendiremedim . . .
Acıdım . . .
Kanadım . . .
Gösteremedim . . .
Sevgili olamazdık ama ayrılamazdıkta biz . .
Birbirimizle olamazdık ama başkasıylada yapamazdık biz . . .
Bir gelecek düşlerdn benimle..
Bir hayat kurardın gözlerimde ikimize . . .
Bize . . .
Zıt kutuplar gibi çekecektik hep birbirmizi . . .
Çekemedik . . .
Gidicektim ben senden beni bekleyeceğini bilerek ama . . .
Dönecektim yine bir yaz ayında . . .
Dönemedim . . .
Kolların kapalıydı snaa gelemedim . . .
üşüdüm . . .
Sırtımı sıvazlayacaktın ellerini bulamayıp buz kesildim . . .
Çok özleyecektim bir kış vakti seni
arayacaktım ağlayarak teselli edecektin sen yine beni
Arayamadım . . .
Telefonun diğer ucunda yoktu çünkü sesin . . .
Özleyecektin sen yine bir gece yarısı beni bir iki söz düşürecektin penceremden içeri
Düşüremedin . . .
Belki çok meşguldm seni dinlemedim
Belki fazla hırslıydm “hep” aramanı bekledim . . .
Belkide güvensizdim sana her kadın gibi hep benimle ol istedim . . .
Ama sevgilim bir tek şey varki söylemeden olmaz “ben kimseyi SEN gibi sevmedim ! ! !”
Kimsenin mabedine seninki kadar girmedim . . .
Kmseye en gizli düşlerimi açıpkimsenin yanında küfür etmedim !
Ben kimsenin yanında kendim gibi olup istedğim gibi hareket etmedim
Şöyleki ben seni çok özledim ! ! !
“Tren üstasyonunda seni beklemyi özledim
Beklerken karnıma sancılar girmesni özledim
Beklerken hadi çabuk gel demeyi özledim =)
Trenden indiğinde etrafına bakınarak yürümeni görmeyi özledim
Çok yaklaştığında aniden kafanı kaldırıp bana gülümsemeni özledim !
Sonrasında sımsıkı sarılmayı sana
Yeniden gidiceğini düşünerek ağlamamk için kednimi tutmayı özledim
Seninle konuşmayı özledim
Dudaklarının dudaklarıma değmesini
Bana bakmanı özledim..
Ayrılışlarımızı bile özledim..
Gdişini beklerken ellerimizi birbirimizin üstünden çekememizi özledim
Üstümüze olan bakışlara aldırmayıp dudağına öpücükler kondurmayı özledim
Sonra vedalarımızdaki uzun uzun “son” sarılışlarımızı özledim
Ellerinden tutup herkese “işte bu benim sevgilim” der edasında yürümeyi özledim
Kivi çayımızı özledim
Ağzından ağzıma akışını özledim
Yağmurumuzu özledim
Birlikte eğlenmemizi özledim
Çocuklarca sıkıştırılmayı bir villaya kapanmamızı özledim=)
Küçücük bir hayvandan kaçışımızı özledim
Göle karşı kollarının arsında erimeyi özledim
Bir köprü altında duvara yaslayıp beni verdiğin öpücüğünü özledim
Bir gece yarısı şezlonglar üzerinde yanyana yatışımızı özledim
Sırtına atlayıp yürümemizi özledim
Bazen yaptığım şeylere şaşırıp yüzüme şaşkın şaşkın bakmanı özledim
Ellerimle başını tutup kendime çekerek öpmeyi özledim
Seni öperek susturmayı özledm
Kollarını özledim sarmayı sarmalamayı kollarında gözlerimi kapatmayı
Ben kokunu özledimiçime çekmeyiözleyeceğimi bilmeyi özledim
Günaydın aşkım deyişini özledim
! ! ! Sesini özledim ! ! !
BEN SENİ ÖZLEMEYİ ÖZLEDİM !

Belki şanstı
Belki de kader…
Sen başka yerlerdeydin…
Hayata küskün…İnsanlara küskün…
Ben yıkık dökük sevdalardan çıkmıştım…
Benliğimi kaybetmiş,güvenimi kaybetmiş…
Ve yalnızlığımın üzerine geldin…
Yaşamadığımız aşkı,
Mutluluğu,
Üç günde aşkı,
On günde on yılı yaşadık.
Belki yokluğunda bile seni yaşadım…
Sen hep imkanlar aradın,
Ve kaybolduk…Sonra yeniden bulduk…
İki ayrı bedende,
Tek yürek…Tek nefes olduk…
Her güne benim olduğunu düşünerek başladım…
Ben şanslıydım bir kere…Sen vardın…Daha neydi…
Hep benimle ol,
Benim kal…

SEN, BENDEN HİÇ GİTMEYEBİLİR MİSİN?
__________________
İnsanlar sevmeyi unuttu mu ne?
Ve de gülmeyi…
Başımı kaldırsam kan görüyorum
Yoksa kin
Peşimde gölgesi binlerce hasretin
Ne sıcak bir merhaba
Ne de bir tebessüm
Kalmamış izi mutluluğun ve sevincin
Oysa biz hala yaşıyoruz
Bilmem ki niçin?..

alıntı

kendimle durmuşum aynaya karşı
susmuş sigaramı yudumluyorum
okurken hayal eder gibi bir şiiri
her satırımda kendimi buluyorum
noktaları atlıyorum dizelerin üstünden
bitmesin isterdim her dileğim gibi
aynada yansımam…
halime bakıyorum
örselenmiş gözlerimi
elimdeki
kahve fincanın içinde arıyorum…
herkes içindekini arıyor
bense onu kendimde saklıyorum…
sonsuza kadar…