ÖLÜRÜM YOLUNA

bir nebze olsun susmadı hayat

kınından çıkarıp sessizliğime vuramadım düşlerimi

varla yok arasında kaldı benliğimin çığlıkları

ve bir ben kaybolurken zamanın derinlerinde

sessiiz bir senfoni yükseliyor uzaklardan

ya öl yada yaşa….

hüseyin k.

Son dansındı bu ömrüm,
Usul usul süzülmene izin verdiğim…

Ellerinin zerafetiyle gizlediğin yüzün
Yalandı… yalan!

Gördüm dediğime inanma, siyahtı tenin…
Dokundum doğru!..

Içim dışım kopkoyu bir renge verdi kendini…
Senin değilim ama aldanma..!

Care değilsin… çok yazık! …

Hazin bir tadın var nefesimde,
bomboş, tekdüze solukların bir kışı üşütür gibi…

Ne gecemsin ne gündüzüm…
Zamansızsın, zamansız!

Sana, sona bakmadan yürümek delilikti…
Yol değildi ki dudaklarımı titreten..

Düşü bozgun sulara bıraktım kendimi…
Kalbimi yendim bugün!

Yalnızlık namusum..
Ruhum, ölüm kadar özgür artık
ve kimsesiz..
ve umutsuz!
ve sensiz, hiçbir şeysiz..

Huzursuz bulutlar geçiyor içimden,
gökyüzüm öfkeli!

Lâl Bir Fasıl Bu…
Su misali tükeniyor mavilerim…
Dünüm siliniyor tüm şiirlerden…

iki gözümdün….
oysa,
Kör şimdi şarkılar..
Duyduğun gerçek değil!

Bir masal,
Bir de sen varsın artık
Ben kalmıyorum!

Matem kokmasın çekip al ruhunu…
ölüyorum..

Payına, bir harf düşür şimdi bu satırdan
ki….
Gözyaşların, yaralarına yama olmasın….!

yazarı bilinmemekte…

İmkansızdık

Sen; içinde baharı gizleyen kışımsın benim.

Ve biliyorum ki o baharın güneşinde tenim esmer olmayacak hiç. Bana susmak
düşecek, payıma kilitlenmiş bir yürek kalacak. Kaderi önceden belirlenmiş
konuşmalar, paylaşmalar, bakışmalar olacak. Bir yerde aykırılığım tutup sarılsam
da içimde sana, sen bunu hiçbir zaman bilemeyeceksin.

(daha fazla…)