uzaklarda, çok uzaklarda
bir’i var;
hayatına teğet geçtiğim
söylemek mümkün, susmak ikimiz için en iyisi

pantolonumun ceplerinde ünsüz harfler
bana bir şey olursa aralarına ünlü harfler koyun

haritalar değişiyor coğrafyalarımda
şimdi faylar dikiyorum, aralarından sen damlıyorsun
gözlerin değiyor, cennete seni pay ediyor tanrı

-zuhale oturtuyor-

hayatına teğet geçtiğim
bir’i var;
söylemek mümkün, affet tanrım!

gün uzanırken gecenin kollarına
açılsın dilin, umudu kaşıkla
cümlelerin bağı çözülsün, sürgün versin dünya eline
masum muyuz yeni hayatlar kuracak kadar?
başkalarının eskiyen hayatları, belki de hayat dediğimiz.

hayatına teğet geçtiğim
bir’i var;
söylesem günahkar olacağım, yoksun!

kolay değil biliyorum baştan başlamak
uzun vadeli senetler yapmadım hayata
kısır döngü bu; adına dünya dedikleri
yüreğimin sesi olsaydı kömürleşirdi her şey.

hayatına teğet geçtiğim
bir’i var;
söylesem cehenneme gideceğim,
hüzün, sana giden en kestirme yol

harfler ağlaşıyor çaresizliğine
hayatına saplandığım
biri var.