Belki şanstı
Belki de kader…
Sen başka yerlerdeydin…
Hayata küskün…İnsanlara küskün…
Ben yıkık dökük sevdalardan çıkmıştım…
Benliğimi kaybetmiş,güvenimi kaybetmiş…
Ve yalnızlığımın üzerine geldin…
Yaşamadığımız aşkı,
Mutluluğu,
Üç günde aşkı,
On günde on yılı yaşadık.
Belki yokluğunda bile seni yaşadım…
Sen hep imkanlar aradın,
Ve kaybolduk…Sonra yeniden bulduk…
İki ayrı bedende,
Tek yürek…Tek nefes olduk…
Her güne benim olduğunu düşünerek başladım…
Ben şanslıydım bir kere…Sen vardın…Daha neydi…
Hep benimle ol,
Benim kal…

SEN, BENDEN HİÇ GİTMEYEBİLİR MİSİN?
__________________
İnsanlar sevmeyi unuttu mu ne?
Ve de gülmeyi…
Başımı kaldırsam kan görüyorum
Yoksa kin
Peşimde gölgesi binlerce hasretin
Ne sıcak bir merhaba
Ne de bir tebessüm
Kalmamış izi mutluluğun ve sevincin
Oysa biz hala yaşıyoruz
Bilmem ki niçin?..

alıntı